Twitterfeed
  • RT @MaleneDuijst: Maatschappelijk debat over zorg op een andere manier bekijken en bespreken; Cure Park Amsterdamse Bos https://t.co/rPNgFj…

    Retweet Reply Favorite
  • Cure Park, The Art of Care. Kunstmanifestatie in het Amsterdamse Bos - https://t.co/Uo1CK1Fsyx

    Retweet Reply Favorite
  • Jasmijn Visser's Conflict Atlas is now available, see: https://t.co/x9dLy6nGcF #ModernCandor is on view until 7 May… https://t.co/t49DINT5GY

    Retweet Reply Favorite
posted in .make / Programma

Kunstproject in Woensel-West voltooid met huilende wolf als schoorsteen

18 november 2016

Op 15 november 2016 is op de Groenewoudseweg 339 in Eindhoven een schoorsteen geplaatst in de vorm van een wolfskop. Het is de laatste sculptuur die geplaatst wordt in het kader van ‘Ik ben het huis’, een kunstproject van Julieta Garcia Vazquez met en voor bewoners van Woensel-West. Daarmee is dit meerjarige kunstproject voltooid.

U bent van harte welkom om op vrijdag 18 november 2016 de voltooiing van dit kunstproject te vieren. Om 14.00 uur verricht Theo Tegelaers van TAAK het openingswoord bij Tante Netty te Edisonstraat 70a. Hierna vertelt Willem Jan Renders waarom het Van Abbemuseum opdracht gaf tot dit kunstproject, waarna het project symbolisch wordt overdragen aan Thom Aussems, directeur-bestuurder van Sint Trudo. Kunstenaar Julieta Garcia Vazquez geeft daarna een rondleiding langs de kunstwerken. We besluiten het project om 15.30 uur met een borrel.

Over Ik ben het huis

Een aantal jaar geleden startte woningbouwcorporatie Trudo (nu Sint Trudo) met de renovatie van de wijk Woensel-West in Eindhoven: een deel van de bestaande woningen werd gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Niet alleen de huizen zelf verdwenen, ook de tastbare en ontastbare herinneringen aan een sociaal-culturele geschiedenis dreigden verloren te gaan. De Argentijnse kunstenaar Julieta Garcia Vazquez startte in 2012 met haar project om een deel van de geschiedenis en identiteit van de wijk en zijn buurtbewoners te behouden.

Samen met de bewoners koos de kunstenaar een huis uit dat tijdelijk gered werd van de sloop: Stephensonstraat 66. Het huis, omgedoopt tot ‘De Huiskamer’ vormde de uitvalsbasis voor een onderzoek naar de geschiedenis van de huizen en de levensverhalen van de bewoners. Uiteindelijk kon het huis niet aan de sloop ontkomen, en werd het op 22 oktober 2015 steen voor steen afgebroken. De materialen van het ontmantelde huis hebben echter een tweede leven gekregen: samen met bewoners van de wijk ontwierp Garcia Vazquez architectonische en sculpturale toevoegingen, die in of aan de huizen en tuinen van de buurtbewoners of in de openbare ruimte zijn geplaatst.

Een tweede leven voor het verdwenen huis

Op diverse locaties in Woensel-West vond de Stephenstraat 66 een tweede leven. In de tuin van de Groenewoudseweg 291 staat bijvoorbeeld een object gemaakt van bakstenen van het gesloopte huis. Het object is zo gemaakt dat pissebedden er zich goed kunnen nestelen, de bewoonster heeft namelijk van haar tuin een insectenparadijs gemaakt. Van andere bakstenen van het gesloopte huis is een boog gemetseld aan de gevel van de 2de Franklinstaat 52. De bewoonster is een groot voorstander van yoga en wil lichaamsbeweging in de buurt stimuleren; de boog kan gebruikt worden voor stretchoefeningen.

Het laatste werk dat geplaatst is, de wolfskop, staat als een schoorsteen op het huis aan de Groenewoudseweg 339. Een van de bewoners van Woensel-West heeft een grote fascinatie voor wolven, en dit vormde de aanleiding om een wolfskop te laten maken. Het is gemaakt met een zeer bijzondere techniek; de kop is 3d uitgefreesd in baksteen door Gouda Natuursteen.

Al deze interventies geven uitdrukking aan persoonlijke wensen, dromen en fascinaties van bewoners van Woensel-West. Het zijn de dromen en wensen van de bewoners die een wijk karakteriseren, en het kunstproject Ik ben het huis viert de diversiteit van de bewoners van Woensel-West.

Julieta Garcia Vazquez startte dit project in 2011 in opdracht van Stichting Publicart en het Van Abbemuseum. Met TAAK ontwikkelde de kunstenaar het uiteindelijk uitgevoerde project. Woningbouwcorporatie Trudo en de lokale buurtonderneming bleven bij de uitvoering hiervan de belangrijkste partners. Het project werd mogelijk gemaakt met steun van Stichting DOEN en Bouwfonds Cultuurfonds.